ฉันลองเปิด MMM39 แล้วใช้โหมดอ่านของเบราว์เซอร์เพื่อดูว่าเนื้อหาหลักถูกจัดเป็นข้อความที่แยกจากส่วนตกแต่งได้ดีแค่ไหน วิธีนี้ช่วยมองเห็นว่า heading, ย่อหน้า และลิงก์ต่าง ๆ มีโครงสร้างที่อ่านต่อเนื่องหรือไม่
จุดที่ชอบคือหน้าที่แยกสาระหลักออกจากองค์ประกอบรองได้ชัด ทำให้คนที่อยากอ่านเฉพาะข้อมูลไม่ต้องไล่ผ่านส่วนตกแต่งเยอะ ข้อสังเกตคือข้อมูลสำคัญไม่ควรถูกวางไว้ในภาพหรือกล่องพิเศษอย่างเดียว เพราะเมื่อเข้าโหมดอ่านอาจหายไปจากบริบท